Yangınlar var benim deli gönlümde
Söndürmeye dağ başında kar olsun
Kimse bilmez nasıl çıktı bu ateş
Bırakında yanıp yanıp har olsun
Bir kere gönlümü derde salmışım
Düşünmeden alevlere dalmışım
Bu ateşin ortasında kalmışım
Beni yakan o vefasız yar olsun
Nazlın yârin tebessümü bitmesin
Benim gibi o da yanıp tütmesin
Varsın bu başımdan duman gitmesin
Benim işim bülbül gibi zar olsun
Neler çektim ben bu aşkın elinden
Sevmeyen ne bilir benim halimden
Beni ayırdılar gonca gülümden
Bu hasrette bende böyle var olsun
Çekiç oğlu yara aldı derinden
Vuruldu göğsünün orta yerinden
Bir aşk için geçip gitti serinden
Derin kazın mezarını dar olsun
11,01,2010