Baş başa kalırım kendi derdimle
Gecelerin karanlığı çökünce
 Benden başka kimse yoktur benimle
Gecelerin karanlığı çökünce 

Yıkılır ümitler hayaller biter
Uzak bir yerlerden baykuşlar öter
O yalnızlık var ya hem de çok beter
Gecelerin karanlığı çökünce 

Bir garip sessizlik ürperir içim
Önüme serilir bütün geçmişim
Hep böyle sabahı beklemek işim
Gecelerin karanlığı çökünce

 Uykuya gömülür bütün kâinat
Ben nasıl uyurum dertlerim kat kat
Karşıma dikilir asıl hakikat
Gecelerin karanlığı çökünce

                                              02.01.98